stop* 32 sonuç...

stop

f. (-ped, -ping)
1. durmak; stop/istop etmek; durdurmak; stop/istop ettirmek: The train has stopped. Tren durdu. My watch has stopped. Saatim durdu. It´s stopped snowing. Kar durdu. Stop the train! Treni durdur! He stopped the machine. Makineyi istop ettirdi. It´ll stop the bleeding. Kanamayı durdurur.
2. (bir şeyi yapmaktan) vazgeçmek, -i bırakmak, -i kesmek: Stop going there. Oraya gitmekten vazgeç. I do wish he´d stop complaining. Şikâyeti bir bıraksa. He´s stopped smoking. Sigarayı bıraktı.
3. engellemek: It´ll stop the wind from coming in. Rüzgârın girmesini engeller.
4. İng. kalmak: Will you stop with us for supper? Akşam yemeğine kalır mısın?
5. (çekin) ödenmesini durdurmak.

stop

i.
1. mola; duraklama.
2. durak.

stop

durmak, durdurmak

stop

v.dur:n.durak

stop at nothing

k. dili (istediğini elde etmek için) hiçbir şeyden çekinmemek.

stop band

söndürme kuşağı

stop bit

durma biti

stop bit

bitiş biti

stop by

(bir yere) uğramak.

stop code

durma kodu

stop in

1. uğramak: Stop in on your way home. Eve giderken uğra.
2. İng. dışarı çıkmamak, evde kalmak.

stop instruction

dur komutu

stop off

(in) (bir yerde) durmak; mola vermek.

stop over in

(bir yerde) mola vermek, durmak.

stop round

uğramak.

stop s.o. from

1. birini (bir şey yapmaktan) vazgeçirmek.
2. birinin (bir şey yapmasını) engellemek.

stop short

aniden durmak.

stop short

birdenbire/ansızın durmak, duruvermek.

stop short at

1. (bir yerde) birdenbire durmak.
2. işi (belirli bir yere) vardırmamak: He stopped short at betrayal. İşi ihanete vardırmadı.

stop short of

işi (belirli bir yere) vardırmamak: She stopped short of murdering him. İşi onu öldürmeye vardırmadı.

stop up

1. tıkamak; tıkanmak.
2. İng. (belirli bir saate kadar) yatmamak.

stop work

mola vermek; paydos etmek.

stopcock

i. vana.

stopcock

musluk

stopgap

i. geçici tedbir.

stoplight

i. trafik lambası.

stopover

i.
1. mola; yolculuğu kesip bir yerde geçici olarak kalma.
2. konaklama yeri.

stoppage

i.
1. durdurma.
2. (maaştan yapılan) kesinti.
3. (grev yüzünden meydana gelen) kesinti, işlerin durması; grev.
4. tıkanma, tıkanıklık.

stoppage at source

stopaj, vergilerin kaynağında kesilmesi.

stopper

i. tıkaç, tapa, tıpa. f. tıkaçlamak, tapalamak, tıpalamak.

stopping rule

durma kuralı

stopwatch

i. kronometre, süreölçer.

stop* kelimesini Türkçe>İngilizce sözlükte ara