rank* 12 sonuç...

rank

i.
1. sıra, dizi, saf.
2. ask. rütbe.
3. derece, mertebe, mevki, aşama; makam. f.
1. derecelendirmek, sıraya koymak: The teacher ranks her students according to their grades. Öğretmen öğrencilerini notlarına göre derecelendiriyor.
2. (belirli bir grubun) içinde olmak, (belirli bir gruptan) biri sayılmak: He ranks among the greatest scientists in the world today. Dünyanın en büyük bilim adamlarından biri sayılıyor.

rank

1. kerte,
2. sıra

rank

rütbe

rank above

-den daha yüksek rütbede olmak, rütbece -den üstün olmak.

rank below

(birinden) aşağı bir rütbede olmak.

rank correlation

sıra ilintisi

rank next to

rütbece/mevkice ikinci gelmek.

rank of a matrix

matrisin kertesi

rank of a matrix

matrisin aşaması

rank order filtering

sıra süzgeçlemesi

ranking

s.
1. ask. en yüksek rütbeli.
2. en yüksek mevkide/makamda olan.

rankle

f. acısı unutulmamak.

rank* kelimesini Türkçe>İngilizce sözlükte ara