head* 69 sonuç...

head

i.
1. baş; kafa; kelle.
2. şef, baş, başkan: the head of the math department matematik bölümü başkanı.
3. baş yer, baş taraf, ön taraf, baş: Go to the head of the line. Sıranın başına geç. She was at the head of the stairs. Merdivenlerin başındaydı.
4. (sebzede) baş: She bought two heads of cabbage. İki baş lahana aldı.
5. kaynak, memba, baş.
6. baş, üst kısım: the head of a nail çivinin başı.
7. akıl, kafa: Use your head. Kafanı kullan.
8. (çoğ. head) baş: fifty head of cattle elli baş sığır.
9. (ses aygıtında) (manyetik) kafa, başlık.

head

s. baş, başta olan; başa ait. f.
1. (bir şeyin) başkanlığını yapmak/başkanı olmak: Who heads this outfit? Buranın başkanı kim?
2. -in birincisi olmak: She headed her class. Sınıfının birincisiydi.
3. for -e gitmek; -in istikametini tutmak, -e doğru gitmek: You´re heading for trouble. Bu gidişle başın belaya girecek.
4. towards -e doğru yöneltmek: Head your horses towards Kangal! Atlarınızı Kangal´a sürün!

head

kafa

head

kafa

head cleaning device

kafa temizleme aygıtı

head crash

kafa arızası

head crash

kafa arızası

head crash

kafa çarpması

head honcho

argo şef, başkan.

head of a band

kuşak başı

head over heels

tepetaklak perende atma.

head over heels

bak. head.

head over heels in love

sırılsıklam âşık.

head per track disk

devinimsiz kafalı teker

head positioning

kafa konumlanması

head s.o. off

1. birinin yolunu kesmek, birinin ilerlemesini engellemek.
2. birini kösteklemek.

head s.t. off

1. bir şeyin yolunu kesmek, bir şeyin ilerlemesini engellemek.
2. bir şeyi engellemek.

head start

spor avantaj.

head stepping rate

kafa adımlama hızı

head switching

kafa anahtarlaması

head toward the target

baş hedef yönünde

head up

k. dili başkanlık etmek.

head up light

burun kaldır ışığı

head wind

pruva rüzgârı.

head-disk assembly

kafa / disk takımı

head-end

kablo başı

head-on

s., z. baştan (çarpma), kafa kafaya, burun buruna (çarpışma).

headache

i.
1. baş ağrısı.
2. dert, baş belası.

headband

i. saç bandı, bant.

headboard

i. karyolanın başucundaki tahta.

headdress

i. başlık.

header

i. sayfa başlığı.

header

sayfa başlığı

header

1. başlık;
2. üstbilgi

header

başlık

header label

önetiket

header label

başlık etiketi; önetiket

header label

önetiket

header record

başlık kayıdı

header record

başlık kayıtı

headfirst

z. başı önde, balıklama (dalma).

headgear

i. başlık.

heading

i. (yazıda) başlık.

heading

başlık

heading

başlık

heading

başlık

headland

i., coğr. burun.

headlight

i., oto. far.

headline

i. başlık, manşet.

headlong

z.
1. pervasızca, sakınmadan; balıklama.
2. apar topar.

headmaster

i. özel okul müdürü.

headmistress

i. özel okul müdiresi.

headphone

i. telefon/radyo kulaklığı.

headphone

kulaklık

headphone

(telefon) kulaklık

headphone

kulaklık

headphone jack

kulaklık çıkışı

headphone jack

kulaklık prizi

headphone jack

kulaklık çıkışı

headphones

telefon kaskı

headquarters

i.
1. karargâh.
2. kumanda merkezi.
3. merkez büro.
4. merkezde çalışanlar.

headrest

i. koltuk başlığı.

heads or tails

Yazı mı, tura mı?

headset

kulaklıklı (telefon)

headstrong

s. inatçı, dik başlı, bildiğini okuyan.

headwaiter

i. şef garson.

headwaters

i., çoğ. ırmağı besleyen kaynaklar.

headway

i. ilerleme, yol alma.

heady

s.
1. kuvvetli, sert, çarpıcı (esans/içki).
2. inatçı, kafa tutan.

head* kelimesini Türkçe>İngilizce sözlükte ara