beg* 22 sonuç...

beg

f. (-ged, -ging)
1. dilenmek.
2. of -den dilemek, -den rica etmek.
3. yalvarmak.

beg

dile

began

f., bak. begin.

beget

f. (be.got, be.got.ten/be.got, -ting)
1. babası olmak.
2. yol açmak, sebep olmak.

beggar

i.
1. dilenci.
2. çapkın. f. sefalete düşürmek, mahvetmek.

beggar

dilenci

beggar description

tarifi imkânsız olmak, anlatmaya sözcükler yetmemek.

begin

f. (be.gan, be.gun, -ning)
1. başlamak; başlatmak, ön ayak olmak.
2. meydana gelmek, vücut bulmak.

begin

başla

beginner

i. işe yeni başlayan kimse.

beginner

yeni başlayan

beginner-s all purpose symbolic instruction code

basic programlama dili

beginner-s all-purpose symbolic instruction code

BASIC (programlama dili)

beginning

i.
1. başlangıç.
2. kaynak, baş, esas.

beginning

n.başlangıç:v.başla:prep.başlayarak

begonia

i., bot. begonya.

begot

f., bak. beget.

begotten

f., bak. beget.

begrudge

f.
1. (bir şeyi) (birine) fazla görmek: You don´t begrudge me this vacation, do you? Bu tatili bana fazla görmüyorsun, değil mi?
2. (bir şeyi) istemeyerek vermek/yapmak: To tell you the truth, I begrudge giving those loafers a day off. O haylazlara bir gün tatil vermek zoruma gidiyor doğrusu. She begrudges every minute she has to spend away from Ufuk. Ufuk´tan ayrılmak, bir dakika da olsa, ona zor geliyor.

beguile

f.
1. aklını çelmek, ayartmak; saptırmak.
2. cezbetmek.

beguile

kandır

begun

f., bak. begin.

beg* kelimesini Türkçe>İngilizce sözlükte ara